Швістаковы журнал

Сябры, можа, хто ведае добрага тамаду ў Мінску?
З IQ за 120, прыроднай інтэлігентнасцю і без адхіленняў псіхічных і сэксуальных? Такія бываюць наогул?

(мапед чужы, але сэрцу вельмі блізкі)

Originally posted by 111290 at Я салідарны. А ты?

Originally posted by snegibogatin at 5 дней

Сёньня даведалася ад кіроўцы, які вазіў нас па працы па Чэхіі, што самы выгадны абменьнік у Польшчы называецца "Кantor". Так на ім, маўляў, і напісана.

Дыктар у ранішняй праграме чэскага тэлебачаньня, прадстаўляючы нейкую тэатральны постмадэрністычны мікс пра каханьне:

"Představte si tři vůbec nejkrásnější milostné příběhy - příběh Tristana a Isoldy, Evžena a Oněgina a Pucciniho a Toscy v jednom představení..."

Заслона.

Жабак адзначыўся і ў Грэцыі. У мяне ўжо пухне галава ад уражанняў і інфармацыі, а яму нічога. Пазаўчора ён пакарыў Алімп, а ўчора сфоткаўся з грэцкім сцягам. Так што ён задаволены. Яшчэ Акропаль - і можна вяртацца з пачуццём выкананай праграмы.

Калі хто яшчэ ня чуў, збанкрутаваў наш улюбёны SkyEurope, які 13 верасьня павінен быў вярнуць нас у рэальнасьць. Так што мы застаемся ў Грэцыі назаўжды. Шкада, ужо позна прасіць эканамічнага прытулку ў Македоніі. Шкада, бо тут я нічога не разумею і нават чытаць яшчэ толкам не навучылася.
Жабак за тры тыдні цалкам натуралізаваўся і нават зьліўся зь мясцовай фаўнай. Ну і сымбалямі нацыянальнымі пранікся. Перадае вам усім прывітаньне. Фота ў студыю, Самуілава крэпасьць, Охрыд:

Дыплом зноў (як заўсёды) ня пішацца, а рукі заняць трэба, то раскажу страшную гісторыю іжжызьні.

Іду купляць квіток на аўтобус. Дружная, касы аўтавакзала. Падыходжу да будкі (там сядзіць цётка гадоў 40-50, апісваць ня буду, а то раптам хто за мяне ці за матчыну мову помсьціць намысьліць :)). Падыходжу, значыць, і кажу:

Я:            Добры дзень, мне, калі ласка, на пятніцу дваццаць восьмага на раніцу да Вільні.
Цётка:   Так, давайці-ка парускі.
Я:            А я ня ўмею.
Цётка:   А я ніпанімаю. (ніпаняць там можна было хіба што "калі ласка" ды "раніцу", і то для гэтага трэба было зусім-зусім, ні разу, ніколі ў жыцьці не хадзіць у школу)
Я:           Ну дык што рабіць будзем? Перакладчыка выклікаць?

(Паўза. У паўзе чульлівы дзядзечка, што стаяў побач і чуў канвэрзацыю, вырашыў, што сытуацыю трэба ратаваць, бо мы ж самі ніяк. падышоў і кажа: "Ну, што там, давайце я..." Дапамагчы хацеў. Для поўнай абсурднасьці (такой мрожэка-гаўлаўскай) яму трэба было яшчэ аддаць чэсьць і бадзёра сказаць "Перакладчыка выклікалі?" :)) Ёсьць усё ж добрыя людзі на сьвеце)

Тут цётка вырашыла рэзка ўсё паняць і выдала мне квіток, удакладніўшы яшчэ раз, ці "двадцать восьмое" я мела на ўвазе, сказаўшы "дваццаць восьмае".

Самая радасная сёньняшняя навіна: У Аляксандраўскім сквэры будуць ЖАБЫ

Настрой хоць паднялі крыху...

Хаця ёсьць падазрэньне, што хлопчык зь лебедзьдзю ў атачэньні жабаў - фуфельная ідэя.

У жніўні падчас пабыўкі ў Браціславе мы натыкнуліся на артыкул у газеце SME.
Тады павесяліла, што ў самім артыкуле згадвалася Bielorusko, Бабруйск і Гомель, а ў подпісе пад фоткай да артыкула - Украіна, Бабруйск і Гомель. "Як заўсёды", - падумала я.

Але сёньня зноў напаролася на гэты артыкул у інэце, паглядзела відэа (якое не змагла тут вывесіць, lebo na to nemám ten správny mozok) і павесялілася яшчэ раз. Нашая дыктарка за гэта сказала, што арыгінал не ў Браціславе, а ў Брусэлі :)))

To máte za to.
Цікава, ці стаяць яшчэ плягіяты.



smatrycenka , я ў шоку, гэты прыдурак напісаў мне мэйл... :(